Daan Bramer studeerde af aan de Fotoacademie in Amsterdam.
Zijn gelaagde landschappen weerspiegelen de relatie tussen cultuur en natuur, waarbij ‘de hand van de mens’ en ‘de hand van de natuur’ naast elkaar worden gezet. Zijn manier van het vlak verdelen, het gebruik van licht en de mate van abstractie in zijn composities zijn erop gericht de kijker zowel te verwonderen als te laten nadenken. Zonder zelf een oordeel te willen vellen, dwingt hij ons stil te staan bij onze invloed op het landschap.
Daans interesse in het surrealisme, en het dadaïsme in het bijzonder, in combinatie met zijn werk als architectuurfotograaf, bracht hem tot het fotograferen van het ‘wonderlijke landschap’. Zijn foto’s zijn losse opnamen, niet samengesteld in de nabewerking. Ze zijn bedoeld om tot overpeinzing aan te zetten en niet om een eigen mening uit te dragen. Het is aan de kijker om te bepalen of een bepaalde menselijke invloed op het landschap al dan niet acceptabel is.